بتوان گفت كه اين اتاق مسجد اصلى و اتاق زير آن محل سكونت مؤذن مسجد بوده است . از درون چهارطاقى يا گنبد نامبرده به يكرديف بناهاى ديگر ميرسيم كه احتمالا محل كفش‌كن و راهروهاى مربوط به وضوخانه بوده است . در بين آوارهاى فروريخته از اين مسجد كم و بيش آجرهاى تراشيده شده كه شكسته و برخى از آنها با نوشته يا نقوش تزئينى اسليمى و گل و بوته همراه است ديده مىشود ولى معلوم نيست كه محل اصلى آنها در كجاى بنا بوده است . طبقه سوم كه با گرديدن دور مسجد ميتوان به آن طبقه رسيد بر روى قطعه سنگى بنا شده و كوچكتر از طبقه دوم هم بوده است . آثار پىها و بعضى از طاقچه‌هائى كه گچ‌بريهاى زيبائى در آنها شده و رف‌هاى زيبائى نيز در اين طبقه از بنا مشاهده مىشود ، چنين وانمود ميسازد كه طبقه سوم يك يا دو اتاق بيشتر نبوده است و شايد هم فقط براى نشستن بانوان و يا فرمانروايان كاخ بوده و مسجد هم اختصاص به كاخ داشته است . برخى از اهالى سيراف اين مسجد را به امام حسن بصرى كه از علماى اهل تسنن بوده نسبت ميدهند و ميگويند امام حسن بصرى در زمان حضرت على ( ع ) نيز مىزيسته و در اين مسجد امام جماعت بوده و نماز ميخوانده است در صورتى كه آقاى دكتر داويد وايت هوس رئيس هيئت حفارى مشترك ايران و انگليس كه تخصص در آثار اسلامى دارد اين بنا را از بناهاى عهد ايلخانان ميداند . ( ش 17 و 18 )